Als we deze week afrekenen op het aantal gereden kilometers en gezette koppen koffie, verdienen we eigenlijk een eigen praatprogramma. We trokken van de frisse Harlinger zeewind linea recta de Franse Alpen in om personeel uit de rotsen te bikken, terwijl thuis de agenda’s zowat uit hun digitale voegen barstten. Stilzitten zit er simpelweg niet in. Lees snel mee in de Keek op de Week #37!

Frisse zeewind

De financiële vacatures blijven maar binnenwaaien alsof er ergens een kluis is opengebroken. Rixt liet Sneek even achter zich en reed recht op de Harlinger haven af om de details van zo’n vacature door te spreken. Ze kwam terug met een vlijmscherp profiel én een flinke teug ziltige zeelucht in de achterbak.

De wind trotseren door Sneek

Jenny had haar zinnen gezet op een frisse fietstocht door de Waterpoortstad, maar het weerbericht besloot spontaan om te slaan naar standje herfststorm. Dan kun je met een verwaaid kapsel en soppende schoenen binnenwandelen, of je pakt gewoon de auto en doet alsof het allemaal zo gepland was. Eenmaal binnen haalde ze zonder blikken of blozen twee prachtige nieuwe vacatures binnen: we zoeken zowel een technisch verkoopadviseur als een (junior) accountmanager bouw in Sneek.

Beterschap, leave Eelkje!

Het kantoor voelt al een tijdje een stuk stiller als er even geen Fries door de gangen klinkt. Onze Eelkje heeft een operatie achter de rug en ligt even uit de running, dus sprongen Niels & Janet in de auto voor een flinke dosis collegiale steun aan huis. We zijn megatrots op hoe ze zich erdoorheen slaat. Rustig aan herstellen nu, want we willen dat vertrouwde stralende gezicht (én dat prachtige Fries) snel weer terug op kantoor.

Operatie Berggeit: Niels en Janet op smokkelpad

Persoonlijke aandacht bij het aannemen van personeel is één ding, maar Niels en Janet sloegen deze week lichtelijk door. In plaats van een nuchtere kennismaking in Sneek pakten ze het vliegtuig naar Chamonix om onze nieuwste collega zélf van een bergtop te plukken. Gehuld in matchende, oogverblindend knalgele jassen liep het duo erbij alsof ze zojuist door de ANWB waren gedropt voor een spoedreparatie aan de Mont Blanc. Je kon er niet omheen letterlijk, want je had een lasbril nodig om naar ze te kijken. Maar tussen de metershoge rotsen en haarspeldbochten wierp de wandelende verkeersveiligheid z'n vruchten af: Heidi is gelokaliseerd en meegesmokkeld naar het noorden. Wat voor kunstjes ze straks bij ons gaat vertonen? Dat houden we nog heel even geheim.

Tijd om de bergschoenen uit te schoppen en het weekend in te duiken. Schenk wat lekkers in, geniet van de rust en oant moandei!